शिविरमा साँगीतिक कार्यक्रम

          शरणार्थी शिविरमा बेला बखत हुने सांगितिक कार्यक्रमको लहरमा पछिल्लो पटक आइतबार दमकस्थित बेलडाँगी १ मा  शरणार्थीहरुले  त्रिदेशीय गीतसंगीत सहितका विभिन्न कला मार्फत सिर्जनशीलता प्रस्तुत गरे ।

     कार्यक्रममा छुट्टै गोर्खाल्याण्ड राज्यको माग भइरहेको 

घर फर्किने दिन

 जितेन मुस्कान
विद्रोह पर्खेर बाँचेकी छिन् राधा । विद्रोहतिरै फर्केर बाँचेकी छिन राधा, उनको भोको अनुहारमा परिवर्तनका उर्वरशील खेतको गराहरु स्पष्ट देखिन्छन् । चौबन्दी चोली फाटिसकेको छ । उमेरले डाँडा काटिसकेको छ । शरणार्थी शिविरभरी अमेरीका जानेहरु कसले फेसनेवल कपडा लगाउने, कसले महंगो मोवाइल बोग्ने भन्ने प्रतिस्पर्धा चलिरहेको बेला राधालाई झुपडीमा एक छाक भोक टार्नका लागि परिवर्तन पर्खिरहेकी छिन् । आफ्ना बालबच्चाहरु जिउँदो जाग्दो नभएकोमा झर्किरहेकी छिन् । कतै एकता हराएर छरपष्ट छरिएको जिन्दगीलाई आखाँभरि नियाली रहेकी छिन् । कहिले जन्मेको माटोको कुरा गर्छिन्, कहिले युध्द्धहरुको संघर्षशील बाटोको कुरा गर्छिन् ।

शरणार्थीले मनाए राष्ट्रिय दिवस

 भुटानमा राजतन्त्र स्थापना भएको खुशीयालीमा विहिवार राष्ट्रिय दिवस मनाइरहेको वेला त्यही राजसत्ताले लखेटेका शरणार्थीले भने राष्ट्रिय पहिचान र अस्तित्व वचाउन सो दिवस मनाए ।

राष्ट्रको संरक्षण र जनताको सुशासनको जिम्मा लिएको राज्य नै वैरी वनेपछि १८ वर्षअगाडि घरवार छोडेर शरणार्थी जीवन विताइरहेका भुटनी जनतामा भुटान प्रतिको माया अलिकत्ति पनि विचलित भएको छैन । त्यही भुटानी शासकले लखेटेको पिडामा त्यहाँको राष्ट्रिय पोशाक गो (पुरुषले लगाउने पोशाक) र किरा (महिलाले लगाउने राष्ट्रिय पोशाक) लगाएर आफ्नो देशको सम्झना गरेका छन् शरणार्थीले । वर्षौसम्म

जीवन जिउनेहरुका लागि

कथित तल्लो जातको विपन्न केटासँग विवाह गरेका कारण ढोंगी समाज र परिवारको तिरस्कारबाट चेतनासँगै विर्खे गाउँ छाड्न बाध्य बन्छ । चेतनालाई सुखै सुख दिन नसके पनि जीवनभर खुसी दिने विर्खेको बचन केही समयपछि नै तोडिन्छ । सामाजिक अपहेलनाको घाउलाई संघर्षको मल्हमले निको पारेर सार्थक एवं उदारहणीय जीवन जिउनेतर्फ उसको चेतना कमजोर सावित हुन्छ । फलस्वरुप विर्खेले रक्सी खाएर चेतनालाई कुटपिट गर्न थाल्छ ।